“Dus jij kunt met dieren praten?” Het is de vraag die ik vaak krijg wanneer ik vertel wat ik doe. En ik zie het al aan hun gezicht: de ene helft denkt dat ik gek ben, de andere helft wil meteen weten wat hun hond over ze denkt. Beide reacties begrijp ik volkomen, want dierencommunicatie is omgeven door zoveel mythes en misverstanden dat het moeilijk is om te begrijpen wat het nu werkelijk inhoudt.
Tijd om met een paar hardnekkige fabels af te rekenen en je te laten zien wat dierencommunicatie werkelijk is.
Mythe 1: “Je hoort letterlijk de stem van het dier in je hoofd”
Dit is misschien wel het grootste misverstand. Veel mensen stellen zich voor dat ik letterlijk een stem hoor, alsof je hond Nederlands of Engels met me spreekt. De werkelijkheid is genuanceerder en eigenlijk veel mooier.
Dierencommunicatie werkt via verschillende kanalen tegelijk. Soms krijg ik beelden of impressies, alsof ik door de ogen van het dier kijk. Andere keren voel ik emoties of fysieke sensaties in mijn eigen lichaam die niet van mij zijn. En ja, soms komen er ook woorden of zinnen, maar die zijn meer een vertaling van een gevoel of intentie dan een letterlijk gesprek.
Het is meer alsof je een hele rijke, intuïtieve download krijgt van informatie, en mijn taak is om die te vertalen naar iets wat begrijpelijk is voor het baasje. Dieren denken niet in menselijke taal, maar in gevoelens, beelden, geuren en ervaringen. Mijn werk is om die energie te vertalen.
Mythe 2: “Het is allemaal zweverig gepraat zonder bewijs”
Ik snap dit zó goed. We leven in een tijd waarin we alles wetenschappelijk willen verklaren, en dierencommunicatie past niet in dat plaatje. Maar wat ik wel regelmatig meemaak, is dat baasjes met tranen in hun ogen zitten omdat ik specifieke details noem die ik onmogelijk had kunnen weten.
Een hond die een oude verwonding heeft op een plek die onder zijn vacht verborgen zit. Een kat die blijft zoeken naar een specifiek speeltje dat al maanden vermist is. Of een dier dat verdrietig aanvoelt en uiteindelijk traumatische ervaringen heeft meegemaakt.
Dit zijn geen toevalstreffers. Dit is informatie die niet uit mijn eigen hoofd komt, maar van het dier zelf. Noem het telepathie, energetische verbinding, of intuïtie op een dieper niveau – het label maakt me niet uit. Wat telt is dat het werkt en dat het baasjes en hun dieren helpt om elkaar beter te begrijpen.
Mythe 3: “Alleen bijzondere mensen kunnen dit”
Een van de hardnekkigste mythes is dat je een speciale gave moet hebben om met dieren te communiceren. Alsof je ermee geboren moet worden, alsof het exclusief is voor een select groepje mensen met paranormale gaven.
De waarheid? Wij kunnen dit allemaal. Elk mens heeft de capaciteit om intuïtief contact te maken met dieren. Sterker nog, als kind deden we dit constant. Kinderen voelen feilloos aan wat een dier nodig heeft of hoe het zich voelt. Maar naarmate we opgroeien, leren we dit te negeren. We gaan meer vertrouwen op ons rationele verstand en minder op onze intuïtie.
Wat mij anders maakt, is niet dat ik een gave heb die anderen niet hebben, maar dat ik bewust tijd en energie heb gestoken in het ontwikkelen en verfijnen van deze vaardigheid. Net zoals je kunt leren om een instrument te bespelen of een taal te spreken, kun je ook leren om bewuster te communiceren met dieren. Het vraagt oefening, geduld en de bereidheid om je rationele geest even opzij te zetten.
Mythe 4: “Dierencommunicatie vervangt de dierenarts”
Laten we dit glashelder maken: dierencommunicatie is nooit, maar dan ook nooit, een vervanging voor professionele veterinaire zorg. Als je hond ziek is, ga je naar de dierenarts. Als je kat pijn heeft, laat je hem onderzoeken. Daar bestaat geen enkele discussie over.
Wat dierencommunicatie wel kan doen, is aanvullende informatie geven die helpt bij het begrip van wat er speelt. Soms kan een dier aangeven waar pijn zit, wat kan helpen om gericht onderzoek te doen. Of een dier geeft aan dat angst of stress een rol speelt bij zijn fysieke klachten, wat opent de deur naar een meer holistische behandeling naast de medische zorg.
Mythe 5: “Dieren liegen nooit, dus wat je hoort is altijd waar”
Dit is een romantisch idee, maar niet helemaal waar. Dieren liegen inderdaad niet bewust zoals mensen dat kunnen doen, maar ze hebben wel hun eigen perspectief op situaties, en dat perspectief is gekleurd door hun emoties en ervaringen.
Een angstige hond kan oprecht geloven dat zijn baasje hem in de steek zal laten wanneer die naar zijn werk gaat, ook al is dat objectief niet waar. Een kat kan overtuigd zijn dat de nieuwe hond in huis een bedreiging is, ook al is die hond de zachtaardigheid zelve.
Mijn rol is niet alleen om door te geven wat ik ontvang, maar ook om context te geven en te helpen bij het interpreteren van de boodschap. Soms is de emotie van het dier zo sterk dat die de feitelijke informatie overspoelt. Dan is het zaak om door die emotionele laag heen te kijken naar wat er werkelijk aan de hand is.
Wat is dierencommunicatie dan wél?
Dierencommunicatie is een manier om op een dieper niveau verbinding te maken met dieren. Het is een tool om te begrijpen wat er speelt onder de oppervlakte van gedrag. Het helpt baasjes om hun dier beter te begrijpen, en het helpt dieren om zich gehoord en begrepen te voelen.
In de salon gebruik ik dierencommunicatie in combinatie met energetisch werk en mijn kennis van gedrag en trauma. Het is een integraal proces waarbij ik kijk naar het complete plaatje: wat vertelt het lichaam, wat vertelt het gedrag, en wat vertelt de ziel van dit dier?
Het is geen hocus pocus, maar het is ook geen exacte wetenschap. Het zit ergens in het midden: een intuïtieve kunst die gevoed wordt door ervaring, training en een diepe liefde voor dieren.
Nieuwsgierig geworden?
Misschien ben je nog steeds sceptisch, en dat is prima. Misschien ben je juist nieuwsgierig en wil je ervaren hoe het is om je hond of kat op deze manier te leren kennen. Beide reacties zijn volkomen normaal.
Wat ik wel kan zeggen, is dat ik keer op keer zie hoe dierencommunicatie baasjes en hun dieren dichter bij elkaar brengt. Hoe het misverstanden oplost, hoe het gedragsproblemen kan verhelderen, en hoe het diepe healing mogelijk maakt voor zowel dier als mens.
En vaak is het gewoon ontroerend om de liefde die een dier voor zijn baasje voelt te mogen voelen en door te geven. Dat alleen al maakt dit werk de moeite waard.
Wil je het zelf leren?
Zoals ik eerder al schreef: iedereen kan dit leren. Als jij die diepe verbinding met je eigen dier of met andere dieren wilt ervaren, dan is dat absoluut mogelijk. Het vraagt oefening en begeleiding, maar de basis ligt al in je.
Ik bied een 1:1 opleiding aan waarin ik je leer hoe je deze vaardigheid kunt ontwikkelen. Of je nu voor jezelf wilt leren communiceren met je eigen huisdier, of dat je deze kennis professioneel wilt gaan inzetten, ik begeleid je stap voor stap op deze fascinerende reis. Meer weten? Kijk dan eens op deze pagina.